Zoom In :

ถุงผ้าลดโลกร้อน

โรคร้อนแก้...ที่ตัวฉัน

             

ที่ใครเขาบอกว่าโลกร้อนเราช่วยได้ เห็นทีจะไม่จริง เพราะร้อยแปดพันเก้าวิธีที่ถูกขุดคุ้ยมาแก้ปัญหา ยังไม่เห็นจะมีวิธีไหนที่ทำให้โลกเย็นลง ที่เขาว่าถุงผ้าช่วยลดโลกร้อนได้ ฉันเองก็ยังไม่เคยทดลอง ทั้งๆ ที่ใครๆ เขาก็ทำกัน

ช่วงสองปีที่ผ่านมา คนเกือบครึ่งโลกต่างเอาจริงเอาจังหันมาใช้ถุงผ้าแทนถุงพลาสติก ถุงผ้าคุณภาพดี ดีไซน์เก๋ที่วัยรุ่นไทยชายหญิงกำลังนิยมถือกัน นอกจากจะช่วยลดโลกร้อนแล้ว ยังเป็นเสมือนเครื่องมือช่วยสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่ผู้พบเห็นอีกต่างหาก ถ้าใครผู้ใดที่หิ้วถุงผ้าจะแลดูเป็นผู้พิทักษ์ช่วยแก้โลกร้อนตัวจริง แต่จากการสังเกต และจดจำปริมาณขยะจำพวกพลาสติก ก็ยังคงล้นถังขยะในทุกๆ ป้ายรถเมล์ ทุกหนทุกแห่ง ก็บางคนหิ้วถุงผ้า แต่ซื้อของมาก็ใส่ถุงพลาสติก แล้วยัดเข้าถุงผ้าอีกที แล้วมันจะต่างกันตรงไหนกับสมัยที่ไม่ใช่ถุงผ้า

ฉันพยายามทำความเข้าใจกับสิ่งแวดล้อมรอบๆ ตัว เข้าใจกับฤดูกาล เข้าใจว่านี่มันฤดูแห่งความร้อน ฤดูที่มีอากาศร้อนที่สุด เดี๋ยวมันก็จะผ่านไป เมื่อเดือนที่แล้ว (มหาสงครามสงกรานต์) ในขณะที่ฉันกำลังสาดน้ำอย่างสบายอกสบายใจ ฉันก็แอบหวังในใจว่าน้ำที่สาดใส่กันจะช่วยดับความร้อนของโลกได้บ้าง หลังสงกรานต์ไม่กี่วันฝนก็เทลงมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ไม่ต้องคิดมากฝนที่ตกลงมา เป็นผลสืบเนื่องมาจาก การก่อตัวของเมฆคิวมูลัสที่ขยายตัวขึ้น ปะทะกระแสลมแนวตั้งแรงขึ้นก็จะขยายตัวสูงใหญ่เป็นเมฆคิวมูโลนิมบัส ซึ่งเป็นเมฆพายุฟ้าคะนอง ก่อให้เกิดพายุฤดูร้อน อ่านมาถึงตรงนี้คนที่ไม่ได้เรียนภูมิศาสตร์หลายคนอาจจะงง ฉันเองก็งง ฉันพยายามหาเหตุผลง่ายๆ ว่าทำไมจึงมีฝนตกหนักในฤดูร้อน เพราะเชื่อว่าเดี๋ยวมันก็จะผ่านไป

แหล่งความรู้ต่างๆ ในอินเทอร์เนต ทำให้ฉันรู้ว่า พายุฤดูร้อนมันเป็นเรื่องธรรมชาติไม่ต้องเป็นห่วง ไม่ได้มีสาเหตุมาจากปรากฏการณ์โลกร้อนแต่อย่างใด แต่สาเหตุที่ฉันร้อนเป็นผลมาจากที่ฉันไม่ใช้ถุงผ้า (ข่าวประกาศรณรงค์กันป่าวๆ) พอฉันได้คำตอบว่าทำไมฉันถึงร้อน ฉันก็เริ่ม ปฏิวัติตัวเอง เริ่มมองหาถุงผ้าที่มีข้อความแนวๆ แลดูเป็นผู้รักษ์โลก ถุงผ้าดิบชั้นดีที่ใส่ของได้พอดิบพอดี มีข้อความว่า I’m not a Plastic Bag ไปทุกหนแห่ง ไหล่สะพายถุงผ้า แต่มือถือถุงพลาสติก ใจก็คิดมันช่วยให้ฉันเย็นลงได้จริงหรือ

 ไม่นานความจริงก็ปรากฏ ฉันเป็นโรคร้อนรน ฉันวินิจฉัยอาการที่ฉันเป็นอยู่ จิตใจที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ชอบทำตัวรีบเร่งร้อนรน เต้นไปตามสภาวการณ์ของโลก เป็นผลให้ฉันยิ่งร้อนเข้าไปใหญ่ ผู้ที่มีความรู้เขาบอกว่าโลกเรากำลังอยู่ในช่วงวิกฤต น้ำแข็งขั้วโลกกำลังละลาย น้ำทะเลก็ยิ่งขึ้นสูง ฝนฟ้าตกผิดฤดูกาล ทำให้เกิดปรากฎการณ์แผลงๆ แบบไม่เคยเห็นมาก่อนอยู่เรื่อย ซึ่งความจริงแล้วผลมันมาจากความเห็นแก่ตัวของสัตว์ประเสริฐที่ได้ถูกนิยามว่าเป็นมนุษย์นั่นเอง

 ความที่มนุษย์พยายามแสวงหาความสะดวกสบายให้แก่ตนเอง จึงพยายามคิดค้นแสวงหาแต่ความสบายให้แก่ชีวิต ร้อนก็ติดแอร์ หนาวก็ติดเครื่องทำความร้อน ขี้เกียจเดินก็ขับรถ มนุษย์เราก็คิดอยู่แค่นี้ มีแต่สบาย สบาย สบาย สบาย แล้วก็สบาย พอผู้รู้เขาบอกโลกร้อน อุณหภูมิโลกสูงขึ้น มนุษย์เรากำลังจะแย่ มนุษย์นักคิดก็เริ่มอยู่ไม่เป็นสุข จึงคิดค้นเสาะแสวงหาความสบายให้แก่ชีวิต ด้วยการใช้ถุงผ้าแทนถุงพลาสติก เปิดแอร์ที่ 25 ํ หรือวิธีการอีกเพียบเพื่อช่วยลดโลกร้อน แต่สิ่งที่มนุษย์นักคิดไม่คิดทำกันก็คือ ลดความเห็นแก่ตัว หัดลำบากตามความจำเป็น เลิกเห่อตามกระแสไอทีที่ไม่จำเป็น เลิกเต้นแล้งเต้นกาตามกระแสโลก ฝึกคิดอย่างพอเพียง สิ่งเหล่านี้ลองทำกันดูบ้างหรือยัง โรคร้อนรนจะไม่เกิดกับตัว บางทีอากาศที่ร้อนอาจจะเย็นลงได้บ้าง

เหตุเพราะถุงผ้าทำให้ฉันคิดได้ ถุงผ้าที่เคยซ้อนทับถุงพลาสติกที่ได้มาจากการซื้อเสื้อ วันนี้เหลือเพียงแต่ถุงผ้าที่ใส่เสื้อเพียวๆ แบบไร้ถุง เฮ้อ...ฉันเพิ่งจะคิดได้เดี๋ยวนี้เอง โรคร้อนรนที่ฉันกำลังเผชิญ ตอนนี้อาการเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ คาดว่าเร็ววันนี้ฉันจะหายดีเป็นปกติ